Telefon icad edileli olmuş 137 yıl, cep telefonları çıkalı olmuş 40 yıl ama hala telefonda konuşmayı bilmeyen bir milletiz.
-X plastik buyrun
-Y çelik değil mi?
-Aslında Y çelik, ama o kadar monotonuz ki, can sıkıntısından telefonu X plastik olarak açıyoruz. (Bunu diyemedim, ama çok demek istedim, çünkü bu aynı kişinin 5inci sefer yanlış çevirmesi)
-X plastik buyrun
-Memet’i ver bana
-Siz nereyi aradınız?
-Memet’i aradım ben Memet’i ver, Memet’i. Orada biliyorum o şerefsiz
-Beyefendi, burası iş yeri, burada da Memet diye biri yok.
- … (Sert bir şekilde telefon suratıma kapatılır)
-X plastik buyrun
-Siz de … bulunur mu?
-Bulunur lakin şu anda üretici firma üretmiyor ve ne zaman üreteceği henüz belli değil.
-Bir daha ki haftaya kadar gelir mi?
-Bilemiyorum, üretici firmadan herhangi bir haber gelmedi
-Bu hafta gelir mi?
-Beyefendi, uzun zamandır istediğini ürünü, üretici firma üretmiyor, ne zaman üreteceği belli değil
-Çokta lazımdı bana ya. Neyse yapacak bir şey yok. Ben haftaya tekrar ararım.
-Tamam sonra arar…dıt dıt dııııt (İnsan bir iyi günler der o da yok)
-X Plastik buyrun
-Ev mi orası?
-…. (Fil indi blenk) Hayır efendim iş yeri burası.
-Neresi?
-X Plastik
-Pardon yanlış oldu. Ben Hayriye Hanım’ı aramıştım
Tak telefon suratıma kapanır. Özür dilemek adına bir şey duymadım
-X Plastik buyrun
-Bana Hacı’yı ver Hacı’yı
-Birincisi Hacı şu an burada değil, ikincisi siz kimsiniz?
-Nerede?
-Çıktı ve bir şey söylemedi, nereye gittiğine ve ne zaman geleceğine dair. Bir notunuz var ben alayım. Gelince iletirim kendisine
-Arkadaşıyım ben, sonra ararım.
Tak yine telefon kapanır. Ne isim, ne cisim ne de not, ne iyi günler.
